Nowa ustawa o kredycie konsumenckim

ABC ustawy o kredycie konsumenckim”
czyli wszystko o nowej ustawie o kredycie konsumenckim

Prawo do ochrony interesów ekonomicznych stanowi, obok prawa do ochrony życia i bezpieczeństwa, prawa do informacji i edukacji oraz do naprawienia doznanej szkody, jedno z podstawowych praw konsumenta. Ekonomiczne interesy konsumentów w zakresie umów kredytowych zwieranych pomiędzy profesjonalistą – kredytodawcą a konsumentem są w chwili obecnej chronione w oparciu o nową ustawę o kredycie konsumenckim.

Ustawa ta implementowała do prawa polskiego dyrektywy wspólnotowe dotyczące kredytu konsumenckiego. Ochrona konsumenta w zakresie tego typu umów odpowiada, zatem, poziomowi ochrony występującemu w państwach członkowskich UE.


Podstawowe uprawnienia dla konsumentów wynikające z nowych rozwiązań

możliwość odstąpienia konsumenta od umowy w przeciągu 3 dni od zawarcia umowy, przy czym sama umowa musi zawierać informacje a prawie do odstąpienia, jeżeli umowa nie zawiera takiej informacji konsument może odstąpić ad umowy w ciągu 10 dni od dnia otrzymania informacji o możliwości skorzystania z tego prawa.
określenie minimum postanowień umownych, które musza zostać zawarte przez kredytodawcę w umowie.
obowiązek sporządzenia umowy o kredyt na piśmie.
obowiązek podania w umowie, jak i w ogłoszeniach i reklamach dotyczących warunków finansowych umowy kredytowej rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania.
zapewnienie ochrony konsumentowi w razie przeniesienia wierzytelności kredytodawcy z umowy o kredyt na osobę trzecią.

Nowa ustawa o kredycie konsumenckim euro
uprawnienie konsumenta, w przypadku przedterminowej spłaty kredytu, do proporcjonalnego zmniejszenia całkowitego kosztu kredytu, w stosunku do okresu, o który zastał skrócony czas korzystania z kredytu.
zapewnienie ochrony konsumenta przy udzielaniu kredytu na nabycie towarów lub usług, poprzez postanowienie, że w sytuacji, gdy kredyt przeznaczony był na nabycie rzeczy lub usługi, zarówno umowa o kredyt ( w postaci chociażby płatności przy pomocy karty kredytowej), jak i umowa sprzedaży, na podstawie której dochodzi do zakupu rzeczy lub usługi, traktowane są jak jedna umowa.

Ustawą szczególną w stosunku do ustawy – Prawo Bankowe, jest ustawa o kredycie konsumenckim. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę, na mocy której przedsiębiorca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu w jakiejkolwiek postaci.

Ustawa zawiera katalog przykładowych umów, które uważa się za umowy a kredyt konsumencki. Są to m.in. następujące umowy:
Umowa pożyczki.
Umowa kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego.
Umowa o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego.
Umowa, na mocy której świadczenie pieniężne konsumenta ma zastać spełniane później niż świadczenie kredytodawcy.
Umowa, na mocy której kredytodawca zobowiązany jest do zaciągnięcia zobowiązania wobec osoby trzeciej, a konsument: do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia.
Umowa, na mocy której kredytodawca zobowiązuje się do udzielenia kredytu związanego z obowiązkiem wniesienia przez konsumenta, w jakiejkolwiek formie, środków pieniężnych oprocentowanych poniżej stopy rynkowej lub nieoprocentowanych.

Przepisy ustawy nie znajdują zastosowania jeżeli umowa o kredyt dotyczy kwoty w wysokości mniejszej niż 500 zł i większej niż 80 000 zł lub na mocy której termin spłaty kredytu nie przekracza trzech miesięcy, lub na mocy których konsument nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania ani innych kosztów związanych z udzieleniem lub spłatą kredytu konsumenckiego.

Ustawy nie stosuje się także do umów o kredyt konsumencki:

w postaci nie przewidzianego w umowie, utrzymującego się za zgodą kredytodawcy przez okres co najmniej trzech miesięcy, ujemnego salda;
dotyczących odpłatnego korzystania z rzeczy lub praw, jeżeli umowa nie przewiduje przejścia własności rzeczy lub praw na konsumenta;
przeznaczonych na nabycie nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego, budowę, odbudowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont budynku lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość lub nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wniesienie wkładu członkowskiego do spółdzielni mieszkaniowej;
w postaci przesunięcia terminu płatności, w zamian za świadczenie niepieniężne, którego przedmiotem jest stałe lub sukcesywne dostarczanie energii elektrycznej, ciepła, paliw gazowych, wody, odprowadzenia nieczystości, wywóz śmieci lub świadczenie innych usług, jeżeli konsument zobowiązany jest do zapłaty za spełnione świadczenie w ustalanych odstępach czasu w trakcie trwania umowy.
Umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta na piśmie, a kredytodawca zobowiązany jest wręczyć konsumentowi umowę przy jej zawarciu.

Umowa powinna zawierać:

imię, nazwisko konsumenta i jego adres oraz imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) kredytodawcy, a gdy kredytodawcą jest osobą prawną, także określenie organu, który zarejestrował działalność kredytodawcy i numer rejestru, pod którym kredytodawca został wpisany;
wysokość kredytu;
zasady i terminy spłaty kredytu;
roczną stopę oprocentowania oraz warunki jej zmiany;
opłaty i prowizje oraz inne koszty związane z udzieleniem kredytu, w tym opłatę za rozpatrzenie wniosku kredytowego oraz przygotowania i zawarcie umowy kredytowej, będące elementem całkowitego kosztu kredytu oraz warunki ich zmian;
informację o całkowitym koszcie kredytu i rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania, której wzór obliczania zawiera ustawa;
informację o innych kosztach, do których poniesienia zobowiązany jest konsument;
łączną kwotę wszystkich należności, do których zapłaty zobowiązany jest konsument;
informację o uprawnieniu i skutkach przedterminowej spłaty kredytu przez konsumenta;
informację o terminie i sposobie wykonania uprawnienia do odstąpienia od umowy przez konsumenta;
informację o skutkach uchybienia postanowieniom dotyczącym sposobu i terminu spłaty kredytu.

Jeżeli kredyt konsumencki przeznaczony jest na nabycie określonej rzeczy lub usługi, umowa powinna zawierać także:

opis rzeczy lub usługi,
koszty nabycia rzeczy lub usługi, jeżeli zapłata nastąpiłaby za gotówkę oraz koszt nabycia przy wykorzystaniu kredytu,
część ceny, którą konsument jest zobowiązany zapłacić w gotówce,
warunki, od których spełnienia uzależnione jest przejście własności rzeczy sprzedanej na konsumenta, jeżeli umowa sprzedaży została zawarta z zastrzeżeniem własności,
informację, że kredyt jest dostępny wyłącznie od wskazanego przez sprzedawcę kredytodawcy, jeżeli pomiędzy podmiotem, z którym konsument zawarł umowę o nabycie rzeczy lub usługi, a kredytodawcą istnieje umowa, na mocy której kredyt na nabycie rzeczy jest dostępny wyłącznie od tego kredytodawcy.

Wprowadzenie przez ustawę obowiązku umieszczania w umowie o kredyt konsumencki informacji o całkowitym jego koszcie oraz rzeczywistej rocznej stopie procentowej obliczanej według jednolitego wzoru, umożliwia konsumentom proste porównanie ofert kredytowych w zakresie ich kosztów. W przypadku niedopełnienia powyższych obowiązków przez kredytodawcę, konsument obowiązany jest do zwrotu kredytu bez oprocentowania i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy w terminach i w sposób ustalony w umowie.

Konsumenci mogą dokonać przedterminowej spłaty kredytu. Wówczas, w przypadku kredytu oprocentowanego, nie są zobowiązani do zapłaty oprocentowania za okres po spłacie kredytu. W przypadku kredytu nieoprocentowanego mają prawo do zmniejszenia zapłaconych kredytodawcy prowizji i opłat proporcjonalnie da okresu, o który skrócono czas korzystania z kredytu.
Kredytodawca może zastrzec prowizję z tytułu wcześniejszej spłaty kredytu konsumenckiego tylko w umowach dotyczących kredytów walutowych lub kredytów o stałej stopie procentowej w okresie kredytowania, o ile kwota kredytu jest wyższa nie 5000 zł. Ponadto konsument ma prawo do odstąpienia od umowy w terminie 3 dni od dnia jej zawarcia, a jeżeli nie był o tym prawie poinformowany – w terminie 10 dni od otrzymania pisemnej informacji o prawie odstąpienia, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Kredytodawca jest zobowiązany zwrócić poniesione przez konsumenta koszty udzielonego kredytu, z wyjątkiem opłaty przygotowawczej oraz opłat związanych z ustanowieniem zabezpieczenia.

Dodatkowych informacji udziela:
Departament Informacji i Komunikacji Społecznej
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
tel: 66 50 345, 66 50 106
e-mail: [email protected]
www.uokik.gov.pl

hastagi na stronie:

#ustawa o kredycie konsumenckim 2011#kredyt konsumencki 2011#ustawa o kredycie konsumenckim 2011 pdf#ustawa o kredycie konsumenckim tekst jednolity 2011#nowa ustawa o kredycie konsumenckim 2011 pdf#ustawa o kredycie konsumenckim tekst jednolity#ustawa o kredycie konsumenckim 2011 tekst jednolity#nowa ustawa o kredycie konsumenckim 2011#USTAWA KONSUMENCKA 2011#zmiana ustawy o kredycie konsumenckim 2011

Related posts

Top